Natuurlijk hou ik van afgeronde verhalen, maar hier mijn verhaal dat nog geen eind heeft……
Eind november ben ik begonnen met afvallen. Na alle zwangerschappen had ik nog steeds zo’n 20 kg meer dan daarvoor. En die wilde ik kwijt, nou ja niet pas afgelopen november. Mijn reis hiervoor was al eerder gestart, maar nadat mijn laatste poging dit zelf te doen eindigde in 8 kilo die ik erbij had gegeten besloot ik naar een dietist te gaan en daar een streng dieeet te volgen.
Zelf zal ik je niet snel een streng dieeet aan raden, maar aangezien ik al zo lang bezig was wilde ik nu gewoon snel resultaat. En in het begin ging het goed, de kilo’s vlogen eraf. Tuurlijk het was wel hard werken, gezond voor mezelf en mijn gezin koken en daarnaast regelmatig, meer dan ik gewend was sporten. En om mezelf te helpen had ik een lijstje gemaakt waarom ik wilde afvallen. De voornaamste reden was dat ik er dan mooier uit zou zien.
Van vorige pogingen wist ik al dat ik bij het afvallen soms iemand anders in de spiegel zag staan dan dat ik in mijn hoofd had. En ook dit had in ondervangen, ik had met mezelf afgesproken elke dag in de spiegel te kijken. Hierdoor zou ik mezelf blijven “herkennen”.
En toch, zoals ze altijd al zeggen de laatste kilo’s zijn het zwaarst en dat blijkt nu weer. De afgelopen weken had ik moeite me aan het dieet te houden, en zelfs als ik me er bijna aan hield viel ik minimaal af of kwam ik zelfs aan. Hoe frustrerend, en dus heb ik me toen laten gaan. En tja, dat werkt ook niet goed. En nu was ik natuurlijk heel blij dat ik er niet alleen voor sta. Dat ik bij mijn dietist kan klagen, en dat zij ervaring heeft met dit soort momenten. En omdat ik een weekendje weg met mijn man op de planning had staan was dit een ideaal moment om een “pauze” in te lassen.
Natuurlijk heb ik deze laatste week geen kilo’s chocola gegeten, maar wel gewoon een stuk stokbrood. En afgelopen weekend had ik ook tijd om na te denken waar het nu toch “fout” ging. En ik kwam daarbij wat ondermijnende gedachten tegen. Ik wilde er namelijk mooier uitzien, maar als je afvalt, en dat zie je zelfs ook op TV dan duurt het even voor je weer in “vorm” bent. En dus was ik wel 13 kilo kwijt, maar ik zag er bloot in de spiegel niet mooier uit. Ik had dus een gedachte hoe het zou moeten zijn, maar de praktijk was anders. Dat maakt het afvallen en het volhouden niet makkelijker. Dus dit weekend heb ik nieuwe redenen opgeschreven, waarbij ik mijn lichaam ook tijd geef om er mooier uit te zien.
En dus ga ik morgen weer beginnen aan de laatste kilo’s!